Water als spiegel

Een weergaloos mooi, contemplatief en transformatief kunstwerk. Precies wat je nodig hebt wanneer de wereld te luid wordt. Een duikbrevet kan van pas komen, de adem wordt je voortdurend benomen.

In de media werd dit debuut beschreven als een visuele opera. Terecht. Het eerste wat opvalt aan In stilte is hoe Audrey Spiry pagina na pagina een galeriewaardig kunstwerk creëert. Elke gouache-illustratie is een driedimensionale ervaring die van het papier spat. Spiry, beeldend kunstenaar en performer, weet beweging en diepte te creëren waar de bladspiegel vlak is: een zeldzaam vakmanschap in het genre van de graphic novel. Niet te geloven dat dit een eerste worpeling betreft.

Het verhaal volgt een stel, een gezin en een gids tijdens een canyoningtocht. De lezer reist mee door rotsformaties, onderwatergrotten én de grillen van menselijke relaties. Spiry neemt haar tijd en dwingt je om hetzelfde te doen door haar verhaal met meer beeld dan tekst te brengen. Als vanzelf ga je trager, bijna meditatief lezen. Je drinkt de sfeer in, paneel na paneel.

Water vormt, in al zijn verschijningen, het stille, ongrijpbare en reflecterende hoofdpersonage. Het verbindt de andere personages met elkaar, brengt ieders onzekerheden naar de oppervlakte en weerspiegelt onuitgesproken impasses in zijn onstuimige gedrag.

Juliette, de vertelster in dit verhaal, stelt zich steeds meer vragen over haar relaties en haar plek in de wereld. Ook de andere groepsleden kampen met hun eigen twijfels. Terwijl het water slaat en balsemt, zal diens schoonheid en het gevaar dat erin schuilt voor eenieder als katalysator dienen.

In stilte is een boek om de pauzeknop in je hoofd in te drukken. Voor wie overstelpt wordt door de dagelijkse stroom van flitsende beelden en jachtigheid, biedt deze graphic novel een welkome onderdompeling in het wassende karakter van water en natuur.